nandini00
Newbie
ചില മനുഷ്യർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നത് ഒരു നേർത്ത മഴത്തുള്ളി പോലെയാണ്. എപ്പോഴാണ് ആ കുളിര് മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞതെന്നോ, എത്ര വേഗമാണ് ആ സാമീപ്യം നമ്മുടെ ശ്വാസമായി മാറിയതെന്നോ നാം അറിയാറില്ല. ഒരു ചോദ്യങ്ങളുമില്ലാതെ അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ വേരോടിയ ആ സ്നേഹത്തിനിടയിലേക്ക്, ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നേരത്ത് 'അകലം' എന്നൊരു കരിനിഴൽ വീഴുമ്പോൾ ഹൃദയത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിള്ളലുകൾ ചെറുതല്ല.
കണ്ണിൽ നിന്ന് മറയുമ്പോൾ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും മായുമെന്നാണ് ലോകം പറയുന്നത്. പക്ഷേ, ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ചവർക്ക് ദൂരം കൂടുന്തോറും സ്നേഹത്തിന്റെ തീവ്രത ഏറുകയാണ് ചെയ്യുക. അകന്നുപോയിട്ടും ആ സ്നേഹം ഒരു അദൃശ്യമായ ചരടുപോലെ ഇന്നും അവരെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്നുണ്ട്. പഴയകാലത്തിന്റെ സുന്ദരമായ ഓർമ്മകൾ ഒരു വശത്ത് മനസ്സിനെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കുമ്പോൾ, ആ പഴയ ചിരികളും സാമീപ്യവും മനസ്സ് ഇപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാകാം.
എങ്കിലും അത്രമേൽ ചേർന്നുനിന്ന ചിലരെ എങ്ങനെയാണ് മനസ്സിൽ നിന്നും പടിയിറക്കി വിടാൻ കഴിയുക? സ്വന്തം നേട്ടങ്ങളിൽ, തന്നേക്കാളേറെ ആനന്ദിച്ചിരുന്ന, തന്നെയത്രമേൽ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്ന ഒരു കൂട്ടിനെ ആർക്കാണ് മറക്കാൻ കഴിയുക? മറവികൾക്കപ്പുറം ആ സ്നേഹം എന്നും അവിടെത്തന്നെയുണ്ടാകും.
സ്നേഹമെന്നത് എപ്പോഴും സ്വന്തമാക്കൽ മാത്രമല്ല.. ഒരുപാട് ദൂരത്തിലിരുന്ന്, പരസ്പരം കാണാതെ, മിണ്ടാതെ ഹൃദയം കൊണ്ട് മാത്രം അവർ സംസാരിക്കും. ആ അകലങ്ങളെപ്പോലും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത്, ആ നല്ല കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മകളെ ജീവിതാവസാനം വരെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ കോണിൽ അവർ കാത്തുവെക്കും.
അതെ, ചിലരെ നമുക്ക് എക്കാലവും ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാം, ഈ അകലങ്ങളിൽത്തന്നെ നിറുത്തിക്കൊണ്ട്...
കണ്ണിൽ നിന്ന് മറയുമ്പോൾ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും മായുമെന്നാണ് ലോകം പറയുന്നത്. പക്ഷേ, ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ചവർക്ക് ദൂരം കൂടുന്തോറും സ്നേഹത്തിന്റെ തീവ്രത ഏറുകയാണ് ചെയ്യുക. അകന്നുപോയിട്ടും ആ സ്നേഹം ഒരു അദൃശ്യമായ ചരടുപോലെ ഇന്നും അവരെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്നുണ്ട്. പഴയകാലത്തിന്റെ സുന്ദരമായ ഓർമ്മകൾ ഒരു വശത്ത് മനസ്സിനെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കുമ്പോൾ, ആ പഴയ ചിരികളും സാമീപ്യവും മനസ്സ് ഇപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാകാം.
എങ്കിലും അത്രമേൽ ചേർന്നുനിന്ന ചിലരെ എങ്ങനെയാണ് മനസ്സിൽ നിന്നും പടിയിറക്കി വിടാൻ കഴിയുക? സ്വന്തം നേട്ടങ്ങളിൽ, തന്നേക്കാളേറെ ആനന്ദിച്ചിരുന്ന, തന്നെയത്രമേൽ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്ന ഒരു കൂട്ടിനെ ആർക്കാണ് മറക്കാൻ കഴിയുക? മറവികൾക്കപ്പുറം ആ സ്നേഹം എന്നും അവിടെത്തന്നെയുണ്ടാകും.
സ്നേഹമെന്നത് എപ്പോഴും സ്വന്തമാക്കൽ മാത്രമല്ല.. ഒരുപാട് ദൂരത്തിലിരുന്ന്, പരസ്പരം കാണാതെ, മിണ്ടാതെ ഹൃദയം കൊണ്ട് മാത്രം അവർ സംസാരിക്കും. ആ അകലങ്ങളെപ്പോലും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത്, ആ നല്ല കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മകളെ ജീവിതാവസാനം വരെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ കോണിൽ അവർ കാത്തുവെക്കും.
അതെ, ചിലരെ നമുക്ക് എക്കാലവും ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാം, ഈ അകലങ്ങളിൽത്തന്നെ നിറുത്തിക്കൊണ്ട്...
