nandini00
Active Ranker
മറവി എന്നത് ഒരു മരീചിക മാത്രമായിരുന്നു; മായ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്തോറും പടരുന്നൊരു മഷിപോലെ നീ എന്നിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നു. മുറിവേറ്റ ഒരു പക്ഷി ആകാശത്തെ ഭയക്കുന്നതുപോലെ, എന്റെ ഏകാന്തതകൾ നിന്റെ ഓർമ്മകളെ ഭീതിയോടെയും അതേസമയം പ്രണയത്തോടെയും പുൽകുന്നു.
നമ്മൾ പങ്കുവെച്ച അനുരാഗം മധുരമുള്ള ഒരു കനി ആയിരുന്നുവെങ്കിലും, കാലം ബാക്കിവെച്ചത് വിരഹത്തിന്റെ കയ്പ്പുള്ള വിത്തുകളാണ്. ഇന്ന് ആ വിത്തുകൾ എന്റെയുള്ളിൽ വന്മരങ്ങളായി വളർന്നു പന്തലിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ നടന്നകന്ന വഴികളിൽ എന്റെ നിഴലിനെ ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു; വെളിച്ചത്തിന്റെ പൊള്ളലിനേക്കാൾ നിന്റെ അഭാവം തരുന്ന ഇരുട്ടിന്റെ തണുപ്പാണ് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കൂട്ട്.
ആ പഴയ ചുംബനങ്ങൾ വെറും അധരങ്ങളുടെ ചേർച്ചയായിരുന്നില്ല; അത് മണ്ണിൽ നിന്ന് വിണ്ണിലേക്കുള്ള ഒരു തീർത്ഥാടനമായിരുന്നു. വിരഹം സ്നേഹത്തിന്റെ അന്ത്യമല്ല, മറിച്ച് അഹന്തയുടെ കടുപ്പമുള്ള തോട് പൊളിച്ച് ആത്മാവ് പുതിയൊരു പ്രകാശത്തിലേക്ക് ഉണരുന്ന വേദനയാണ്.
നക്ഷത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അകലമാണ് അവയ്ക്ക് സൗന്ദര്യം നൽകുന്നതെന്ന് നാം അറിഞ്ഞില്ല. ഒന്നിച്ചുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ നമ്മൾ വെറും മനുഷ്യരായിരുന്നു; എന്നാൽ ഈ അകലം നിന്നെ എന്റെ ആരാധനാപാത്രവും എന്നെ ഒരു നിത്യപ്രാർത്ഥനയുമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.
നിന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ തൊട്ടുപോയ ഓർമ്മകളുടെ ചങ്ങലയാൽ ഞാൻ ഈ തടവറയിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ മോചനമില്ല, പക്ഷേ എനിക്ക് പരാതികളുമില്ല. കാരണം, നിന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ട ഈ ശൂന്യതയിലാണ് പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഓരോ മണലരിയിലും നിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നത്.
നമ്മൾ പങ്കുവെച്ച അനുരാഗം മധുരമുള്ള ഒരു കനി ആയിരുന്നുവെങ്കിലും, കാലം ബാക്കിവെച്ചത് വിരഹത്തിന്റെ കയ്പ്പുള്ള വിത്തുകളാണ്. ഇന്ന് ആ വിത്തുകൾ എന്റെയുള്ളിൽ വന്മരങ്ങളായി വളർന്നു പന്തലിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ നടന്നകന്ന വഴികളിൽ എന്റെ നിഴലിനെ ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു; വെളിച്ചത്തിന്റെ പൊള്ളലിനേക്കാൾ നിന്റെ അഭാവം തരുന്ന ഇരുട്ടിന്റെ തണുപ്പാണ് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കൂട്ട്.
ആ പഴയ ചുംബനങ്ങൾ വെറും അധരങ്ങളുടെ ചേർച്ചയായിരുന്നില്ല; അത് മണ്ണിൽ നിന്ന് വിണ്ണിലേക്കുള്ള ഒരു തീർത്ഥാടനമായിരുന്നു. വിരഹം സ്നേഹത്തിന്റെ അന്ത്യമല്ല, മറിച്ച് അഹന്തയുടെ കടുപ്പമുള്ള തോട് പൊളിച്ച് ആത്മാവ് പുതിയൊരു പ്രകാശത്തിലേക്ക് ഉണരുന്ന വേദനയാണ്.
നക്ഷത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അകലമാണ് അവയ്ക്ക് സൗന്ദര്യം നൽകുന്നതെന്ന് നാം അറിഞ്ഞില്ല. ഒന്നിച്ചുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ നമ്മൾ വെറും മനുഷ്യരായിരുന്നു; എന്നാൽ ഈ അകലം നിന്നെ എന്റെ ആരാധനാപാത്രവും എന്നെ ഒരു നിത്യപ്രാർത്ഥനയുമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.
നിന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ തൊട്ടുപോയ ഓർമ്മകളുടെ ചങ്ങലയാൽ ഞാൻ ഈ തടവറയിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ മോചനമില്ല, പക്ഷേ എനിക്ക് പരാതികളുമില്ല. കാരണം, നിന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ട ഈ ശൂന്യതയിലാണ് പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഓരോ മണലരിയിലും നിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നത്.