பசுமை உடுத்திய மரங்களின் கிளைகள்,
பகலவன் ஒளியில் நடனம் ஆடுதே!
பஞ்சு மேகங்கள் வானத்து வெளியில்,
பயணங்கள் செய்யத் தவம் கிடக்குதே!
காற்றின் கைகளில் சிக்கும் இலைகள்,
கவிதை பேசும் சத்தம் கேட்குதே!
காலை மலரும் பூக்களின் இதழ்கள்,
கண்ணீர் பனியைத் துடைத்து நிற்குதே!
வண்ணப் பறவையின் சிறகுகளின் அசைவு,
வானவில்லுக்குப் பாதை சொல்லுதே!
மண்ணில் விழும் மழைத்துளியின் வாசம்,
மனதின் பாரத்தை மாற்றிச் செல்லுதே!
மனிதன் செய்த கூச்சல்கள் நடுவே,
மௌனமாய் இயற்கை சிரிக்கின்றதே!
மறந்து போன மனிதநேயத்தை,
மாறாமல் நமக்குக் கற்பிக்கின்றதே!
பகலவன் ஒளியில் நடனம் ஆடுதே!
பஞ்சு மேகங்கள் வானத்து வெளியில்,
பயணங்கள் செய்யத் தவம் கிடக்குதே!
காற்றின் கைகளில் சிக்கும் இலைகள்,
கவிதை பேசும் சத்தம் கேட்குதே!
காலை மலரும் பூக்களின் இதழ்கள்,
கண்ணீர் பனியைத் துடைத்து நிற்குதே!
வண்ணப் பறவையின் சிறகுகளின் அசைவு,
வானவில்லுக்குப் பாதை சொல்லுதே!
மண்ணில் விழும் மழைத்துளியின் வாசம்,
மனதின் பாரத்தை மாற்றிச் செல்லுதே!
மனிதன் செய்த கூச்சல்கள் நடுவே,
மௌனமாய் இயற்கை சிரிக்கின்றதே!
மறந்து போன மனிதநேயத்தை,
மாறாமல் நமக்குக் கற்பிக்கின்றதே!
