തിരിച്ചു വരാത്ത സ്വപ്നത്തെ കാത്തുകൊണ്ട്

[Ayush]

അതിന്റെ ശേഷം അവൻ ഒരിക്കലും ചോദിച്ചില്ല—
“അവൾ തിരിച്ചു വരുമോ?”

കാരണം, അവൻ അറിയുന്നു…
തിരിച്ചു വരാത്തവരെ കാത്തിരിക്കുക എന്നത്,
ഒരു പതിവായി മാറുമ്പോൾ
അത് തന്നെ ഒരു ജീവിതമായി മാറും.

രാത്രികൾ കടന്നുപോയി.
മഴകൾ വന്നു, പോയി.
പക്ഷേ അവന്റെ ജനൽക്കൽ കാത്തിരിപ്പ്
ഒരിക്കലും അവസാനിച്ചില്ല.

ഒരിക്കൽ, കാറ്റ് ശക്തമായി വീശിയപ്പോൾ
ജനൽ പെട്ടെന്ന് അടഞ്ഞു—
ആ ശബ്ദം അവനെ ഉണർത്തി.

ആ നിമിഷം, അവൻ ആദ്യമായി മനസ്സിലാക്കി—
അവൾ പോയത് മാത്രം അല്ല,
അവൻ തന്നെ അവളോടൊപ്പം പോയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

അവിടെ ഇനി ബാക്കി നിന്നത്
ഒരു ശരീരം മാത്രം…
ഒരു ആത്മാവില്ലാത്ത കാത്തിരിപ്പ്.

എന്നിട്ടും, അവൻ വീണ്ടും കസേരയിൽ ഇരുന്നു.

കാരണം, ചില ആളുകൾ
വിടുവാൻ പഠിക്കാത്തവരാണ്—
അല്ല,
വിടുവാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തവരാണ്.

അങ്ങനെ, ഓരോ രാത്രിയും
അവൻ തന്റെ നഷ്ടമായ സ്വപ്നത്തെ വീണ്ടും വീണ്ടും
ജീവിപ്പിക്കും…
അത് മരിച്ചുപോയെന്ന് അറിയുന്നിട്ടും.