Ayush
Newbie
ഇന്നലെകൾക്ക് ഒരുപാട് ശബ്ദങ്ങളുണ്ട്…
ചിലത് ചിരിയുടെ, ചിലത് കരച്ചിലിന്റെ, ചിലത് നമ്മൾ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും മറക്കാനാകാത്ത ഓർമ്മകളുടെ.
എല്ലാം ശരിയെന്ന് നടിച്ച് ജീവിച്ചെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ ഒരു ചിതറൽ… ഒരു മിണ്ടാതെയുള്ള വേദന…
ഒരു ദിവസം, മഴ പെയ്തു.
മഴയോട് അവനൊരു പ്രത്യേക ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
ഓരോ തുള്ളിയിലും, പഴയ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടുമെത്തും പോലെ…
പഴയ കത്തുകൾ എടുത്തു.
വായിച്ചു.
ചിരിച്ചു.
കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.
പിന്നീട് അതെല്ലാം ഒതുക്കി വെച്ചു…
തള്ളിയില്ല.
കാരണം അത് അവന്റെ കഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ,
സൂര്യൻ പൊങ്ങിയപ്പോൾ,
അവൻ തന്റെ ജീവിതത്തെയും വീണ്ടും എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഇന്നലെകളെ ഞാൻ മറക്കില്ല… പക്ഷേ അവയിൽ ഞാൻ കുടുങ്ങിയിരിക്കില്ല.”
പുതിയൊരു പുസ്തകം വാങ്ങി.
ആദ്യ പേജിൽ എഴുതിയത്:
“ഇന്നലെകൾ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു… ഇന്ന് ഞാൻ തുടങ്ങുന്നു.”
പുതിയ ആളുകളെ കണ്ടു.
പഴയ സ്വപ്നങ്ങളെ വീണ്ടും വിളിച്ചു.
തനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്ന ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്താൻ പഠിച്ചു.
പുതിയ തുടക്കം എന്നത്,
പഴയത് മറക്കുക അല്ല…
പഴയ വേദനകളെ സ്വീകരിച്ച്,
അവയിൽ നിന്നു വളരുക എന്നതാണ്.
മഴ വീണ്ടും പെയ്തു…
പക്ഷേ ഈ തവണ, ഓടിയില്ല.
നിൽക്കുകയും, മഴയിൽ നനയുകയും ചെയ്തു.
ചിലത് ചിരിയുടെ, ചിലത് കരച്ചിലിന്റെ, ചിലത് നമ്മൾ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും മറക്കാനാകാത്ത ഓർമ്മകളുടെ.
എല്ലാം ശരിയെന്ന് നടിച്ച് ജീവിച്ചെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ ഒരു ചിതറൽ… ഒരു മിണ്ടാതെയുള്ള വേദന…
ഒരു ദിവസം, മഴ പെയ്തു.
മഴയോട് അവനൊരു പ്രത്യേക ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
ഓരോ തുള്ളിയിലും, പഴയ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടുമെത്തും പോലെ…
പഴയ കത്തുകൾ എടുത്തു.
വായിച്ചു.
ചിരിച്ചു.
കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.
പിന്നീട് അതെല്ലാം ഒതുക്കി വെച്ചു…
തള്ളിയില്ല.
കാരണം അത് അവന്റെ കഥയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ,
സൂര്യൻ പൊങ്ങിയപ്പോൾ,
അവൻ തന്റെ ജീവിതത്തെയും വീണ്ടും എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഇന്നലെകളെ ഞാൻ മറക്കില്ല… പക്ഷേ അവയിൽ ഞാൻ കുടുങ്ങിയിരിക്കില്ല.”
പുതിയൊരു പുസ്തകം വാങ്ങി.
ആദ്യ പേജിൽ എഴുതിയത്:
“ഇന്നലെകൾ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു… ഇന്ന് ഞാൻ തുടങ്ങുന്നു.”
പുതിയ ആളുകളെ കണ്ടു.
പഴയ സ്വപ്നങ്ങളെ വീണ്ടും വിളിച്ചു.
തനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്ന ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്താൻ പഠിച്ചു.
പുതിയ തുടക്കം എന്നത്,
പഴയത് മറക്കുക അല്ല…
പഴയ വേദനകളെ സ്വീകരിച്ച്,
അവയിൽ നിന്നു വളരുക എന്നതാണ്.
മഴ വീണ്ടും പെയ്തു…
പക്ഷേ ഈ തവണ, ഓടിയില്ല.
നിൽക്കുകയും, മഴയിൽ നനയുകയും ചെയ്തു.
